Symbolisch plaatje:

Stilstaan en weer orde scheppen is simpelweg bittere noodzaak om te voorkomen dat je onderuit gaat!

Een overvolle onoverzichtelijke te-doe-lijst

….deels staat er het nodige gepland in je agenda. En grotendeels zwerft er nog van alles in je hoofd dat je vooral niet moet vergeten en ooit nog eens wil doen….herkenbaar?

Maar elke dag wordt opgeslokt door werk dat nú af moet, werk dat eigenlijk eerder al af had moeten zijn, een overvolle mailbox, kinderen die extra aandacht vragen omdat november en december de maanden zijn waarop ze snel overprikkeld, moe en ziekjes zijn. En waar je dan dus weer extra tactisch mee om moet gaan, maar je je ernstig afvraagt hoe dan?!? Een partner die ook aan het eind van het jaar vermoeider is van alle drukte, dus regelmatig ruzietjes, irritaties, gedoe en slechte nachten.

En dan zijn er nog de klusjes in huis – zoals een losse traptree even lijmen, daar nog nog een lampje ophangen, de tuin nog even aan harken en de tuinstoelen netjes ergens in de schuur opbergen (maar dan moet daar weer eerst even plaats voor gemaakt worden…)

En zo nog veel meer kleine dingetjes. Die ooit moeten. Maar ook altijd morgen kunnen. Of overmorgen. Of daarna.

En ondertussen blijven ze in je hoofd rondhangen, zuchtend tot ze uitgevoerd zijn.

En dan hebben we het nog niet eens over toekomstwensen, iets met passie en plezier kunnen doen – hopelijk, ooit…

Om gek van te worden!

Hoe heeft het zo ver kunnen komen, terwijl je dit nooit wilde?

Het past niet bij jou, bij wat je áán kunt, bij wie je bent

De oorzaak van al die onrust is een veel te snel levenstempo, dat niet past bij wie je bent, niet past bij jouw manier van informatie verwerken. Opgelegd door wat we om ons heen zien en door wat we vinden dat er allemaal moet, wat anderen van ons verlangen en wat we zelf zouden willen.

Het loopt vaak allemaal zo door elkaar heen dat het als één grote onoverzichtelijk grote berg chaos voelt waar niet meer doorheen te komen is. Dus uiteindelijk heb je nog maar één grote wens: Rust! Tijd om alleen te zijn en even door niets of niemand meer gestoord worden. En stap voor stap die te-doe-lijst weg werken.

Meer rust, kan dat ook?

Meer rust, plezier en overzicht kan zeker weten georganiseerd worden. Alleen niet in een of ander quick-fix-tempo.

Maar een totaal weggewerkte te-doe-lijst….daar heb ik zelf nog geen ervaring mee, want ik zet er ook geregeld weer wat op;)  Maar dat is ook niet erg. Het gaat er meer om hoe je met al die dingen om kunt gaan.

Bovenaan je prioriteitenlijst: leren stil staan, ontprikkelen

En dat zit ‘m vooral in leren stilstaan, ontprikkelen, ordenen en leren kijken naar wat je zelf écht belangrijk vindt, waar je je prioriteiten stelt.

Met stilstaan bedoel ik dat je alleen-tijd pakt en je losmaakt van alle dagelijkse gekte. Niet een keertje, maar regelmatig, dagelijks. Zeker als je autisme hebt (of jezelf erin herkent), dan kun je simpelweg niet in overprikkelde toestand door blijven gaan. Je lijft pikt dat niet. Het gevolg is namelijk dat je steeds minder aan kunt, steeds dwingerder controle probeert te krijgen op je omgeving, angstig wordt of fysiek ziek.

Je hebt het dus serieus nodig om even geen extra input meer binnen te krijgen. Dit mag bovenaan je prioriteitenlijst staan! En als je zorgzaam bent ingesteld en je voelt je verantwoordelijk voor je gezin, dan is het vaak zo dat je jezelf en je eigen rust ergens onderaan je prioriteitenlijstje hebt bungelen. En wat onderaan staat, komt doorgaans nooit aan bod!

Er wordt wel eens gezegd dat mensen met autisme alleen maar aan zichzelf denken – die heb ik dan persoonlijk nog niet ontmoet. Ik zie in mijn praktijk vaak juist de mensen die het moeilijk vinden om zichzelf bovenaan de prioriteitenlijst te zetten, omdat er een groot verantwoordelijkheidsgevoel zit, zorgzaamheid en perfectionisme: het ontzettend goed willen doen als vader, moeder, partner, werknemer. En er vreselijk hard tegen aan lopen en het als een falen ervaren dat het niet lukt vanwege constante overprikkeling.

De losse traptree die ik vanochtend geplakt hebt, vond ik zelf wel een mooie metafoor voor chaos die je vroeg of laat onderuit haalt: je kunt er lang overheen stappen en doorgaan, maar ooit gaat dat mis natuurlijk!

En dan ga je onderuit. Hard onderuit!

En als je de trap af dendert – misschien wel een burn-out in -, dan kan het herstel lang duren!

Dus first things first:

Stilstaan, je tempo verlagen, orde scheppen en veiligheid creëren:

  1. Zorg dat je een ruimte hebt waar je regelmatig alleen kunt zijn.
  2. Bespreek zo nodig met je partner een tijd dat je niet gestoord wordt (behalve in geval van nood)
  3. Weet welke signalen je lijf af geeft als je stress op loopt en neem deze serieus!
  4. Doe de dingen die je doet bewust in een rustig tempo: rustig lopen, rustig eten, rustig werken, rustig ademen (buikademhaling). Als je net als ik geneigd bent om naarmate de stress op loopt, alles gejaagd te gaan doen, dan kan dit bewust rustig aan doen even wennen zijn. Maar je kunt jezelf elke keer weer herpakken en opnieuw een tempootje lager leven. Je gebruikt als het ware je lijf om iets af te remmen. En door rustiger aan te doen wat je doet, gaat het makkelijker.
  5. Ga zitten (in je eentje) en schrijf alles op wat er in je hoofd zit. Je kunt het op post-its doen bijvoorbeeld zodat je het daarna op volgorde kunt leggen met bovenaan de hoogste prioriteit. Prioriteren door letterlijk te schuiven met je taken is vaak een prettige manier van ordenen.
  6. Als het gaat om wat je inplant en waar je prioriteit aan geeft, wordt er vaak alleen gedacht aan alle taken die moeten….echter: ontspannen is een mega belangrijke taak! Weet je voor jezelf wat jij vindt als ontspanning?
  7. Als het gaat over de hoeveelheid die je in plant: doorgaans overschatten we hoeveel we kunnen en onderschatten we de tijd en energie die het kost. Dus doe jezelf een lol en plan voor je gevoel te weinig in. Begin maar eens met half zo veel als je zou doen. Dwingt je tot bewust kiezen voor wat werkelijk belangrijk is! Het is namelijk frustrerend als je nooit kunt voldoen aan je planning, maar superfijn als alles gelukt is.
  8. Als iemand (partner, collega, of wie dan ook) komt met een verzoek om iets te doen, wen jezelf dan aan om bedenktijd te nemen. Je kunt zeggen dat je er nog even over na wilt denken en over een uurtje of misschien de volgende dag wel laat weten wat je antwoord is.
  9. Als je je omgeving betrekt in je plan om weer wat grip te krijgen op de chaos, is het voor hen ook makkelijker om er begrip voor te hebben en rekening mee te houden.
  10. Je partner of iemand anders waar je je vertrouwd bij voelt, kun je ook vragen om te helpen signaleren wanneer je weer dreigt te struikelen over de drukte en overprikkeling. Als je altijd gewend bent om door te zetten, merk je het zelf meestal te laat op.
  11. ‘Last but not least’: realiseer je dat je een leuker mens bent als je meer rust en ruimte hebt om jezelf te zijn;) Overprikkelde mensen zijn vervelend voor zichzelf en de mensen om hen heen, met name richting kinderen en partner….en alle overprikkelde mensen die ik ken, willen dat absoluut niet! Jij? Als je bang bent dat je egoïstisch bent door rust te nemen, denk dan even aan dit gegeven!

Uiteraard zijn dit maar een paar dingen die je kunt doen om weer meer grip te krijgen op je levenstempo. Deze dingen kunnen je echter al aardig op weg helpen.

Vaak is er meer nodig en wat precies voor jou werkt, kan anders zijn dan bovenstaande. Tijdens een coachtraject naar meer rust vinden we jouw persoonlijke handleiding naar een rustiger leven.

Heb je andere tips die jou helpen om stil te staan, schrijf ze hieronder in het reactieveld. Zo kunnen anderen die ook benutten:)

Zit je hoofd al vol chaos over de feestdagen, dan is mijn kerstcadeau misschien wat voor je. Kijk maar even en mail me gerust als je nog vragen hebt.

Karin leert ouders met (een vermoeden van autisme) hoe ze stress kunnen verminderen in hun leven, zodat ze meer rust ervaren voor zichzelf en in hun relatie. Zo ontstaat er weer ruimte om de ouder en partner te zijn die ze willen zijn en het gezin weer een rustiger thuis wordt met ruimte voor plezier.