Voor ons gezin verliep dat ongeveer zoals in deze ‘Dagelijkse Dingetjes’ en ik weet dat het in veel ‘auti-gezinnen’ een heftige dag is.
Elk jaar zie ik er online weer diverse verhalen over voorbij komen, vandaar dat ik er nu ook even aandacht aan geef.
Niet zelden zijn het ook dagen dat kinderen met autisme noodgedwongen thuis worden gehouden, omdat het te druk is.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het misschien wel de meest intensieve dag van het hele schooljaar vond. Niet in het minst omdat ik constant op scherp stond, elk signaal in de gaten hield, gedrag goed moest interpreteren om op tijd bij te sturen en alles goed te laten verlopen en te zorgen dat ze het echt als feest konden ervaren. Niet alleen de kinderen, maar ook ik was totall loss als het voorbij was;)
Ik ben blij dat we die tijd achter ons hebben gelaten!
Als jij er nog wel mee te maken hebt: hoe is zo’n dag voor jou of jouw kids?
De Kerstviering
Vandaag is het kerstviering op de school van Cathelijne. Zo’n dag is altijd een intensieve dag. De balans tussen opwinding vanwege het mooie feestelijke en de veelheid aan drukte en extra indrukken is dun.
Na schooltijd is het tijd om lekker op te tutten: mooie jurk aan, opmaken, glitters. Cathelijne geniet ervan om zich zo mooi te kunnen kleden. Uiteraard moeten ook de outfits van Peter en Marijke door haar goedgekeurd worden.
Als ze aan komen is het een hele uitdaging om de jassen kwijt te raken, zonder elkaar kwijt te raken….ze wurmen zich door de drukte in de hal naar de kapstok. Marijkes hoofd staat op scherp: ze moet de drukte trotseren en zorgen dat Cathelijnes stress niet teveel op loopt en ze kan blijven genieten van vandaag. Ze voelt haar spanning en ziet hoe ze haar best doet om mee te doen. Maar ze doet het goed.
Peter heeft zich erop op voorbereid. Hij vindt het niet prettig dit soort dingen. Maar het kan wel. Wetend dat hij vanavond als ze weer thuis zijn, achter de pc kan kruipen. Het hoort erbij, hij doet het voor z’n dochter.
Marijke kijkt ook geregeld naar hem om te polsen hoe het gaat. Hij knikt als geruststelling: het gaat best.
Als ze eenmaal een plek hebben gevonden, is er rust tijdens het kerstspel. Nou ja… tot de muziek aan gaat om mee te zingen…waarom moet die altijd zo ontzettend hard staan?!?
Daarna kerstdiner. Cathelijne vindt het spannend en mooi tegelijk. Alle gewone lampen zijn uit, alleen de kleine kerstlichtjes branden. De tafels zijn prachtig versierd. Terwijl ze het in zich opneemt, komen de andere leerlingen binnen: kletsen, lachen, praten, lopen, duwen. Er gebeurt zoveel tegelijk!
Nu nog afwachten wat er te eten is. Gelukkig hoeft ze alleen te eten wat ze wel wil – dat had ze al met juf besproken.
Voor de ouders is een gezellig samenzijn geregeld, maar Peter en Marijke gaan naar huis om daar in rust wat te eten. Even snel de soep opwarmen. Ze eten in stilte – ieder verdiept in een eigen beeldscherm. De vele indrukken en drukte tollen nog in hun hoofd. Dat weten ze van elkaar, dus het is best zo.
Als Marijke Cathelijne weer oppikt uit school, krijgt ze een snauw hier en een geïrriteerd antwoord daar en onder hoogspanning fietsen ze naar huis. Marijke reageert er niet op – elk extra woord zal nu teveel zijn. Ze glimlacht en is trots op haar dame. Cathelijne gooit haar jas uit en stormt naar boven, naar haar kamer, de deur gaat dicht.
Uitgeput, maar voldaan zoekt iedereen zijn rust op.
Een uur of 2 later komt ze pas naar beneden om even welterusten te zeggen en een knuffel te geven. “Het ging wel goed hoor mam, maar ik ben blij dat het voorbij is!”
Dagelijkse Dingetjes bij autisme
Dit is een verhaal uit de serie ‘Dagelijkse Dingetjes op Donderdag’.
Dit zijn waargebeurde verhalen het het alledaagse leven met autisme, verpakt in een fictief ‘auti-gezien’.
Wil je de ‘Dagelijkse Dingetjes’ ontvangen in je mailbox, meld je dan hier aan voor mijn mail. Dan tref je alle belevenissen van Peter, Marijke en hun kinderen elke donderdag in je mailbox!
