Autisme vraagt om heldere grenzen

Er moet zoveel!

Laatst las ik op facebook een berichtje over het fenomeen dat we zoveel moeten. Had niets met autisme te maken – maar wel met alle stress van het hollen-rennen-vliegen en dat we er met zijn allen massaal maar van uit gaan dat dit alles MOET.

En SNEL ook!

En wel een beetje efficiënt alsjeblieft!

Zelfs ontspannen MOET….

Het klinkt al raar als ik het schrijf: ‘ontspannen moet’ – ‘moeten’ is altijd spanning – vind ik.

Maar goed, er volgen vele reacties over hoe eens iedereen het hiermee is. Dat is het punt niet!

Wat doe je eraan? Dat is het punt wél!

Nou, 1 persoon wist er wel wat op: de ‘F*ck-it! list’.

Ja, je leest het goed. Geen ‘Bucket-list’ met alle geweldige dingen die je nog ooit wil doen, maar een ‘F*ck-it! list’ met alle minder geweldige dingen die je gewoon NIET meer gaat doen, waar je lak aan hebt, waar je niet meer ten koste van jezelf energie in gaat stoppen – wat anderen er ook van zeggen.

Misschien niet zo’n charmante woordkeus, maar eerlijk gezegd vind ik het wel heel helder. Er klinkt opstandigheid, misschien zelfs wel wat boosheid in door. Daar schuilt ook een zekere kracht in. De kracht van een grens aangeven. Tot hier en niet verder! Ongeacht wat ‘men’ vindt. Gewoon uit respect voor jezelf.

En ik weet het: vanuit de positieve psychologie is het altijd de bedoeling om je te richten op wat je wél wilt. En daar geloof ik ook heilig in. Maar toch vind ik het ook wel een bekrachtigend idee om je ‘NEE!’ heel helder te hebben.

Heb jij zo’n grens helder voor jezelf?

Autisme? Dan is het essentieel om je grens bloedserieus te nemen!

Zeker als je een vader of moeder met autisme bent, is het essentieel om je energie goed te verdelen en te weten wat je wel en niet doet – zodat je naast de praktische dingen zoals werk en huishouden, ook de energie hebt om op een fijne manier met je kinderen en partner bezig te kunnen zijn.

Moet dat écht?

Maar hoe vaak wordt er van alles van je verwacht dat je er eigenlijk niet bij kan hebben? Helpen op school, verjaardag van je nichtje, kerst bij je schoonouders, borrel op het werk, gezellig samen lunchen, je kinderen direct vanuit je werk bij de BSO ophalen….. er moet zoveel!

Maar eh…maar zeg eens eerlijk….MOET het echt allemaal? En van Wie Moet het?

Kun je die ouderhulp op school ook aan een ander over laten?

Of aan je familie aangeven dat je niet de hele dag op verjaarsvisite komt, maar na 2 uurtjes naar huis gaat?

De borrel overslaan?

Eerst even naar huis en een half uurtje ofzo voor jezelf voordat je op de fiets stapt om je kinders bij de BSO op te halen?

 

Als jij een F*ck-it! List voor jezelf zou maken, wat zou jij erop zetten?